یادداشت مهمان- علی صارمیان پژوهشگر و فعال رسانه: یک تحلیل کوتاه در مورد غرب کشور عرض کنم خدمتتان. چون آقای آیتالله لاریجانی در خبر شبکه خبر صحبت میکردند و خبری آمد و یک هشدار سریع به اقلیم کردستان داده شد، من خندهام گرفت. علت آن را عرض میکنم خدمتتان.
ببینید، اطلاعات دوستان تحلیلگر در تهران شاید با اطلاعاتی که من دارم ـ با توجه به اینکه من زاده غرب کشور هستم، در آنجا زندگی کردهام و با فرهنگ آن آشنا هستم و آن خط دفاع را میشناسم ـ تفاوت بسیاری دارد.
در جنگ جهانی دوم، حالا اینکه ترامپ یا دیگران یا اسرائیل بخواهند شیطنتی در آنجا انجام دهند، به خاطر سابقهای است که ما در خلال بیدولتی زمان جنگ جهانی دوم داشتیم. در آن زمان یک حکومت محلی به عنوان حکومت قاضی محمد در آنجا تشکیل شد. یک ابرقدرتی به نام شوروی وجود داشت و قوای متفقین نیز حضور داشتند و اینها یک ساختار حکومتی کوچک راهاندازی کردند.
آن زمان ما نه ارتش داشتیم، نه هواپیما داشتیم، نه نیروی زمینی داشتیم، نه تکاور داشتیم، نه کلاهسبز داشتیم و نه بسیج داشتیم؛ هیچکدام از اینها را نداشتیم. در همان زمان، در دوره قوامالسلطنه، این حکومت به سرعت برچیده شد و آن آقای قاضی محمد نیز که به عنوان خائن به وطن و تجزیهطلب مطرح شد، اعدام شد.
این اشتباه بسیار بعید است که دوباره شکل بگیرد، عملاً به چند دلیل.
شما در غرب کشور نزدیک به ۱۷ میلیون لرنشین دارید که اگر سنگ قبر شهدای آنان را نگاه کنید، اغلب در اقلیم کردستان و سلیمانیه و حاج عمران و جاهایی است که در خاک عراق و در مناطق کردنشین قرار دارند. این تقاص گرفتن از کسانی که در طول جنگ ایران و عراق علیه میهن تلاش کردند هنوز در آن فرهنگ وجود دارد. جمعیت عظیمی از جوانان وجود دارد و این مسئله برای آنان بسیار تاریخی است که به هر حال این انتقام را از اقلیم کردستان بگیرند.
این ۱۷ میلیون نفر تقریباً ۹ استان را پوشش میدهند. از این جهت یک نیروی مردمی، جوان و بسیار شجاع هستند؛ حتی در صورتی که نه ارتش، نه سپاه، نه بسیج، نه تکاور و نه نیروی هوایی وجود داشته باشد.
در درجه دوم، مسئلهای که در مورد کردستان ایران وجود دارد این است که کردهای ایران هیچگاه سیادت خود را به خارج از ایران ندادهاند. اینها زمانی که آقای میتران فوت کرد، یکی از همین افراد با همسر آقای میتران ازدواج کرد و تا جایی که من اطلاع دارم بحث ۱۱ استان کردنشین مطرح شد که در همان زمان در فرهنگ غرب کشور اعتراضهای زیادی صورت گرفت و با این مسئله از نظر فرهنگی به شدت برخورد شد.
مسئله دیگر بحث ترکیه است؛ قضایای اوجالان، سقوط پ.ک.ک و آن خیانتی که آمریکا به کردهای سوریه کرد نیز به هر حال مسئلهای برجسته است.
بنابراین اگر تاریخ را نگاه کنیم، موصل با دو هزار داعشی در آستانه سقوط بود. در نهایت نیروی قدس و شهید سلیمانی این حمله را دفع کردند و اینها حتی نمیتوانستند از خودشان نیز دفاع کنند.
در نتیجه در حالت آفندی وجود ندارند و در مسئله پدافندی نیز اگر بخواهند از یک نیروی مهاجم تبدیل به تهدیدی علیه ایران شوند، به نظر من چنین ظرفیتی وجود ندارد.
آنچه باقی میماند ایجاد پایگاه در کردستان عراق است که آن هم منوط به چراغ سبز دولت عراق است. دولت عراق به هر حال طرفداران ایران پیروز شدهاند و اکنون بحث نخستوزیری آقای نوری المالکی مطرح است که بازوی او حشد الشعبی است.
در تهران نیز بمباران وجود دارد و شما صدای پدافند را هم میشنوید.
