بازآفرینی شهری تنها بازسازی کالبد نیست؛ احیای حیات اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی شهر است. تحقق این هدف بزرگ بدون همگرایی میان دولت، بخش خصوصی و تشکلهای حرفهای ممکن نیست. از همین رو، تفاهمنامه همکاری میان شرکت بازآفرینی شهری ایران و انجمن صنفی مهندسان مشاور معمار و شهرساز را باید تلاشی در مسیر ساختارمند کردن همین همکاریها دانست — تفاهمی که هدف آن، تلفیق ظرفیتهای سیاستگذاری و توان حرفهای در خدمت ارتقای کیفیت زندگی شهری است.
این تفاهمنامه که در تاریخ ۱۷ دی ۱۴۰۴ میان دو نهاد امضا شد، مجموعهای از محورهای همکاری را در بر میگیرد که هرکدام میتوانند حلقهای از زنجیره تحول در نظام بازآفرینی کشور باشند. از همکاری در انجام مأموریتهای تخصصی و ارجاع ساختاریافته کارها به مهندسان مشاور گرفته تا ایجاد بانک اطلاعات شهری، تدوین دستورالعملها و استانداردهای جدید، و برنامههای آموزشی و ترویجی برای انتقال تجربهها — همه با هدف تقویت بنیانهای علمی و فنی این حوزه طراحی شدهاند.
یکی از بخشهای مهم تفاهمنامه، تشکیل شورای راهبری مشترک است؛ شورایی متشکل از اعضای هیئتمدیره دو طرف و متخصصان حوزه بازآفرینی که مأموریت آن، برنامهریزی، نظارت و هدایت مستمر همکاریهاست. این شورا قرار است هر دو ماه یکبار تشکیل جلسه دهد و مسیر اجرای مفاد تفاهمنامه را با نگاه راهبردی دنبال کند.
در واقع، ما با این تفاهمنامه به دنبال آن هستیم که فرآیند همکاری میان شرکت و جامعه مهندسان مشاور را از سطح تعاملهای موردی، به سطح همکاری نهادمند برسانیم؛ مدلی که در آن، دانش و تجربه مهندسان مشاور بهعنوان پشتوانه تصمیمسازی در طرحهای بازآفرینی شهری قرار گیرد و در عین حال، شرکت نیز بستر شفاف، نظاممند و حمایتی لازم را برای فعالیت حرفهای آنان فراهم آورد.
به باور من، نقطه قوت این تفاهم، در دید بلندمدتی نهفته است که آن را هدایت میکند؛ اینکه توسعه شهری باید در بستر دانش بومی، مسئولیت اجتماعی و همافزایی بیننهادی شکل گیرد. مهندسان مشاور با برخورداری از دانش و تجربه میدانی، میتوانند مکمل سیاستگذاران در ارتقای کیفیت طرحهای شهری باشند؛ همانگونه که شرکت بازآفرینی نیز با گستره ملی خود، بستر اجرای این طرحها را در مقیاس کشور فراهم میکند.اگر بخواهم این گام را در یک جمله خلاصه کنم، باید بگویم:این تفاهمنامه، تلاشی برای عبور از جزیرهای عمل کردن بهسوی شکلگیری شبکه ملی بازآفرینی شهری ایران است — شبکهای که در آن، هر نهاد از جایگاه خود برای تحقق هدفی مشترک عمل میکند: شهری انسانیتر، منسجمتر و پایدارتر.
