به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از ایبیسی نیوز، نویسندگانی چون اِوِلین آرالوئن، برنده جایزه استلا، پس از لغو انتشار کتاب تصویری یک نویسنده بومی، همکاری خود را با انتشارات دانشگاه کوئینزلند (UQP) قطع کردند.
قرار است تمام ۵۰۰۰ نسخه چاپشده از کتاب منتشر نشده «بیلا، چرخه رودخانه» نوشته جاز مانی برنده جایزه ویرادجوری که با تصویرگری مت چون چاپ شده، نابود شوند، زیرا مشخص شد که نظرات قبلی این تصویرگر، سیاست دانشگاه مبنی بر مخالفت با یهودستیزی را نقض کرده است.
آرالوئن در بیانیهای که پس از تصمیم انتشارات دانشگاه کوئینزلند برای کنار گذاشتن کتاب «بیلا، چرخه رودخانه» در اینستاگرام منتشر شد، گفت که به دلیل تصمیم شرمآور و نفرتانگیز برای حذف اثر یک قصهگوی بومی بدون طی مراحل قانونی، ارتباط، احترام یا ملاحظه، هرگونه پروژه و قرارداد بعدی خود با ناشر را «فسخ» خواهد کرد.
او گفت: این که باوجود زحمتهای فرهنگی، عاطفی و فکری قصهگویان بومی، کار ما میتواند به دلیل یک هوس سیاسی پاک شود، ویرانگر است.
در ماه فوریه، آرالوئن جایزه 100هزار دلاری ویکتوریا برای ادبیات را برای دومین مجموعه شعر خود «روت» که توسط انتشارات دانشگاه کوئینزلند منتشر شده بود، برنده شد.
ماجرای اتهام یهودستیزی «چون» به ماه ژانویه بازمیگردد که وی مقالهای با عنوان «ما برای فاشیستها سوگواری نمیکنیم» منتشر کرد. در این مقاله که در واکنش به قتل عام بوندی، که در آن ۱۵ نفر، از جمله یک دختر ۱۰ ساله، کشته شدند، نوشته شده «چون» نوشت: «سفیدپوست بودن، یهودی بودن و پسزمینه ساحل بوندی، برای بخشیدن معصومیت و فضیلت به هر فرد کشته شده کافی بود».
وی افزوده بود: «خشونتی که بر ذینفعان ثروتمند و عاملان امپریالیسم تأثیر میگذارد، سزاوار توجه ویژه، یادبودهای مفصل، پوشش رسانهای مداوم و تیترهای بینالمللی است. قربانی شدن شهرکنشینان سفیدپوست یهودی، به معنی ابراز غم و اندوهی استثنایی و عمیق است».
نویسندگانی مانند رنده عبدالفتاح، ملیسا لوکاشنکو، عمر ساکر، سارا حداد، ژنانا ووچیچ و ناتالیا فیگوئروا باروسو نیز گفتهاند که پس از تصمیم عدم انتشار کتاب مانی و چون، انتشار آثار خود را با انتشارات دانشگاه کوئینزلند متوقف خواهند کرد.
اوایل امسال دعوت نکردن رنده عبدالفتاح به هفته نویسندگان آدلاید (AWW) به دلیل اظهارات گذشته وی درباره اسرائیل، منجر به تحریم گسترده نویسندگان و فروپاشی جشنواره شد. او نویسندهای معتبر است که کتابش با عنوان «انضباط» در فهرست نهایی جوایز ادبی نیو ساوت ولز قرار گرفته است.
در سال ۲۰۲۴، عمر ساکر از جمله نویسندگانی بود که کارگاههای نویسندگیاش برای نوجوانان توسط کتابخانه ایالتی ویکتوریا لغو شد و دلیل آن «کودک و امنیت فرهنگی» ذکر شد.
عبدالفتاح در نامهای به انتشارات دانشگاه کوئینزلند، تصمیم عدم انتشار کتاب «بیلا» را شرمآور و بزدلانه خواند و اظهار کرد واکنش سریع نویسندگان به این امر، پس از وقایع هفته نویسندگان آدلاید و تحریم مشابه نویسنده در جشنواره نویسندگان بندیگو، قابل پیشبینی بود.
او گفت جامعه نویسندگان و عموم مردم میتوانند «از اتهامات یهودستیزی برای سانسور و مجازات صداهایی که اسرائیل را محکوم و با آن مخالفت میکنند، سوءاستفاده کنند».
او نوشت: «من نمیتوانم تحمل کنم که کتاب بعدیام (که در حال حاضر در حال نوشتن آن هستم) را با ناشری منتشر کنم که به قلدرها قدرت داده تا علیه یک شاعر زن بومی که از اقوام اولیه این منطقه هستند اقدام کنند و نویسندگان رنگینپوست خود را با چنین تحقیری مواجه کند».
سارا حداد هم در بیانیهای که در اینستاگرام منتشر کرد، گفت: من نمیتوانم در آینده با سازمانی همکاری کنم که به گونهای عمل کرده است که برخلاف تمام چیزهایی است که کتابهای من برای آن تلاش میکنند یعنی: حقیقت و عدالت؛ حقوق مردم بومی بر سرزمینشان؛ و حقوق این مردم برای خودمختاری و کرامت.
وی افزود: انتشارات دانشگاه کوئینزلند زمانی ناشری با صداقت، شجاعت و استقلال بود، اما حالا نشان داده که دیگر یک نهاد محترم نیست، در کنار نویسندگان خود نمیایستد و بنابراین نهادی نیست که بتوانم کارهای آیندهام را به آن بسپارم.
همه این ماجراها از آنجا شروع شد که انتشارات دانشگاه کوئینزلند اعلام کرد که انتشار کتاب «بیلا» ادامه نخواهد یافت زیرا دانشگاه تشخیص داده که اظهارات «مت چون» با سیاستها و ارزشهای دانشگاه، از جمله با توجه به تعریف پذیرفتهشدهاش از یهودستیزی، همسو نیست.
در سال ۲۰۲۵، دانشگاههای دولتی استرالیا، از جمله دانشگاه کوئینزلند، تعریف جدیدی از یهودستیزی را تصویب کردند. در این تعریف آمده: «انتقاد از اسرائیل میتواند زمانی یهودستیزانه باشد که ریشه در کلیشهها یا فرضیات مضر داشته باشد و خواستار نابودی کشور اسرائیل یا تمام یهودیان باشد یا زمانی که افراد یا جوامع یهودی را مسئول اقدامات اسرائیل بداند.»
مانی هم گفت تصمیم برای کنار گذاشتن بیلا «بیملاحظگی زیستمحیطی» و «بیاحترامی به داستانسرایی بومیان» است.
او گفت: «این تصمیم، استاندارد تکاندهندهای را تضمین میکند که به معنی این است که هرگونه فعالیت در حمایت از مردم فلسطین، معیشت مردم را به خطر میاندازد.»
مانی با باین این که او نیز تصمیم به ترک انتشارات دانشگاه کوئینزلند گرفته و رفتار ناشر و دانشگاه را «تکاندهنده» خواند، نوشت: «تشویق، سکوت، مبهمسازی و دروغهای آشکار به من نشان داد که این انتشاراتی که زمانی مورد احترام بود، واقعاً به چه چیزی پایبند است.»
«چون» تصویرگر کتاب هم گفت که دانشگاه از او در مورد نوشتهاش نپرسیده یا به او نگفته که کدام یک از اظهاراتش سیاستها و ارزشهای دانشگاه را نقض کرده است.
